فيزيوتراپي

شكستگي استخوان

شكستگي استخوان كه معمولاً به عنوان استخوان شكسته شناخته مي شود، سالانه براي ميليون ها نفر در سراسر كشور اتفاق مي افتد. اين آسيب‌هاي دردناك كه معمولاً در اثر آسيب‌هاي ورزشي، تصادفات رانندگي يا سقوط ايجاد مي‌شوند، به زمان نياز دارند تا بهبود يابند. ارائه دهنده مراقبت هاي بهداشتي شما چندين گزينه براي درمان شكستگي ها دارد.

شكستگي استخوان چيست؟

هنگامي كه شما يك استخوان را مي شكنيد، ارائه دهندگان مراقبت هاي بهداشتي آن را شكستگي استخوان مي نامند. اين شكست شكل استخوان را تغيير مي دهد. اين شكستگي‌ها ممكن است مستقيماً روي يك استخوان يا در طول آن اتفاق بيفتد. شكستگي مي تواند يك استخوان را به دو قسمت كند يا آن را به چند قسمت تبديل كند.

چه نوع شكستگي هاي استخواني وجود دارد؟

ارائه دهندگان مراقبت هاي بهداشتي معمولاً مي توانند شكستگي استخوان را بر اساس ويژگي هاي آن دسته بندي كنند. دسته بندي ها عبارتند از:

شكستگي هاي بسته يا باز: اگر آسيب باعث شكستگي پوست نشود، شكستگي بسته ناميده مي شود. اگر پوست باز شود، به آن شكستگي باز يا شكستگي مركب مي گويند.

شكستگي هاي كامل: شكستگي به طور كامل از استخوان عبور مي كند و آن را به دو قسمت تقسيم مي كند.

شكستگي هاي جابجا شده: شكافي در جايي كه استخوان مي شكند ايجاد مي شود. اغلب، اين آسيب براي رفع نياز به جراحي دارد.

شكستگي هاي جزئي: شكستگي تمام طول استخوان را طي نمي كند.

شكستگي‌هاي استرسي: استخوان در آن شكاف ايجاد مي‌كند كه پيدا كردن آن با تصويربرداري گاهي دشوار است.

يك ارائه دهنده مراقبت هاي بهداشتي ممكن است اصطلاحات اضافي را براي توصيف شكستگي هاي جزئي، كامل، باز و بسته اضافه كند. اين اصطلاحات عبارتند از:

 بيرون كشيدن : تاندون يا رباط بخشي از استخوان را مي كشد. رباط ها استخوان ها را به استخوان هاي ديگر متصل مي كنند، در حالي كه تاندون ها ماهيچه ها را به استخوان ها متصل مي كنند.

خرد شده : استخوان به چند قطعه مختلف خرد مي شود.

فشرده سازي: استخوان خرد يا صاف مي شود.

ضربه خورده: استخوان ها با هم رانده مي شوند.

مايل: شكستگي به صورت مورب در سراسر استخوان مي رود.

مارپيچ: شكستگي به صورت مارپيچي در اطراف استخوان حركت مي كند.

عرضي: شكست در يك خط مستقيم در سراسر استخوان مي رود.

چه كساني دچار شكستگي استخوان مي شوند؟

هر كسي مي تواند استخواني را بشكند، در شرايطي كه احتمال آن بيشتر مي شود. بسياري از افراد در اثر زمين خوردن، تصادفات رانندگي و آسيب هاي ورزشي استخوان مي شكنند. شرايط پزشكي مانند پوكي استخوان نيز مي تواند نقش داشته باشد. پوكي استخوان باعث ايجاد حداقل يك ميليون شكستگي در سال مي شود. ارائه دهندگان مراقبت هاي بهداشتي اين آسيب ها را شكستگي شكنندگي مي نامند.

علائم و علل

علت شكستگي استخوان چيست؟

در حالي كه استخوان ها بسيار قوي هستند، مي توانند بشكنند. بيشتر اوقات، شكستگي ها به اين دليل اتفاق مي افتد كه استخوان با نيروي قوي تري برخورد مي كند (مثلاً در تصادف اتومبيل به جلو پرتاب مي شود). همچنين، نيروهاي تكراري - مانند دويدن - مي توانند باعث شكستگي استخوان شوند. ارائه دهندگان مراقبت هاي بهداشتي اين نوع آسيب ها را شكستگي استرس مي نامند.

 يكي ديگر از دلايل شكستگي، پوكي استخوان است كه با افزايش سن، استخوان ها را ضعيف مي كند. اين يك بيماري جدي است، بنابراين افراد مسن بايد در مورد خطر خود با يك ارائه دهنده مراقبت هاي بهداشتي صحبت كنند.

شكستگي استخوان چه علائمي دارد؟

علائم شكستگي بستگي به اين دارد كه كدام استخوان بشكند. براي مثال، احتمالاً فوراً متوجه خواهيد شد كه آيا با بازو، پا يا انگشت خود مشكل داريد. اگر مطمئن نيستيد، اين علائم احتمالي را در نظر بگيريد:

 مشكل در استفاده از اندام.

برآمدگي، خم شدن يا پيچش قابل توجه و غيرمعمول.

درد شديد.

تورم.

تشخيص و آزمايشات

چگونه شكستگي استخوان را آزمايش مي كنيد؟

براي تشخيص شكستگي استخوان، پزشك شما آسيب را بررسي مي كند. همچنين احتمالاً يك يا چند آزمايش تصويربرداري خواهيد داشت. اين تست ها مي تواند شامل موارد زير باشد:

 اشعه ايكس: اين ابزار تصويري دو بعدي از شكستگي ايجاد مي كند. ارائه دهندگان مراقبت هاي بهداشتي اغلب ابتدا به اين تصويربرداري روي مي آورند.

اسكن استخوان: ارائه دهندگان مراقبت هاي بهداشتي از اسكن استخوان براي يافتن شكستگي هايي كه در عكس اشعه ايكس نشان داده نمي شوند، استفاده مي كنند. اين اسكن بيشتر طول مي كشد - معمولاً دو بار با فاصله چهار ساعت - اما مي تواند به يافتن برخي از شكستگي ها كمك كند.

سي تي اسكن: سي تي اسكن از كامپيوتر و اشعه ايكس براي ايجاد برش ها يا برش هاي دقيق استخوان استفاده مي كند.

MRI: MRI با استفاده از ميدان هاي مغناطيسي قوي تصاوير بسيار دقيقي ايجاد مي كند. MRI اغلب براي تشخيص شكستگي استرس استفاده مي شود.

مديريت و درمان

چه درمان هايي براي استخوان شكسته وجود دارد؟

يك ارائه دهنده مراقبت هاي بهداشتي معمولاً مي تواند استخوان شكسته را با گچ گيري يا آتل درمان كند. گچ‌ها با محافظ سخت قسمت شكسته را مي‌پيچند، در حالي كه آتل‌ها فقط از يك طرف محافظت مي‌كنند. هر دو تكيه گاه استخوان را بي حركت نگه مي دارند (بدون حركت) و آن را صاف مي كنند. استخوان دوباره رشد مي كند و بهبود مي يابد.

 با استخوان‌هاي كوچك‌تر مانند انگشتان دست و پا، گچ نمي‌گيريد. ممكن است پزشك قبل از استفاده از آتل، آسيب را بپيچد.

 گاهي اوقات، ارائه‌دهنده مراقبت‌هاي بهداشتي شما ممكن است نياز داشته باشد كه شما را تحت فشار قرار دهد. در اين درمان از قرقره ها و وزنه ها براي كشش عضلات و تاندون هاي اطراف استخوان شكسته استفاده مي شود. كشش استخوان را تراز مي كند تا بهبود يابد.

 براي برخي از وقفه ها، ارائه دهنده مراقبت هاي بهداشتي شما ممكن است جراحي را توصيه كند. درمان شما ممكن است از پيچ‌ها، صفحات و فيكساتورهاي فولادي ضد زنگ يا فريم‌هايي استفاده كند كه استخوان را ثابت نگه مي‌دارد.

جلوگيري

چگونه از شكستگي استخوان جلوگيري كنم؟

شما مي توانيد با اجتناب از زمين خوردن، حفظ فرم بدن و دريافت ويتامين ها و مواد معدني مناسب از بسياري از شكستگي ها جلوگيري كنيد.

اجتناب از سقوط

 پيروي از برخي نكات مي تواند به شما كمك كند در داخل و خارج از خانه صاف بمانيد.

در داخل خانه:

 تعادل: اگر بدن شما احساس ضعف مي كند، تمرينات تعادلي و فيزيوتراپي را در نظر بگيريد. در صورت نياز از عصا يا واكر استفاده كنيد.

رفع بهم ريختگي: اتاق هاي خود را مرتب نگه داريد. مطمئن شويد كه سيم ها و سيم ها از گذرگاه ها عبور نمي كنند.

چراغ ها: مطمئن شويد كه همه اتاق هاي شما داراي نور مناسب هستند.

فرش: زير هر فرشي كه نياز داريد از تشك هاي بدون لغزش استفاده كنيد.

كفش: زماني كه در خانه هستيد كفش – نه فقط جوراب – بپوشيد.

بينايي: بينايي خود را با معاينه چشم توسط اپتومتريست بررسي كنيد.

بيرون از خانه:

 توجه: به محيط اطراف خود توجه كنيد. مراقب هر چيزي باشيد كه مي تواند به مانع تبديل شود يا باعث زمين خوردن شما شود.

تعادل: از عصا يا واكر استفاده كنيد و براي چسبندگي بهتر كفش هايي با كف لاستيكي بپوشيد.

محدوديت ها: مراقب حاشيه ها باشيد. در حين بالا رفتن مراقب قدم هاي خود باشيد.

چراغ ها: اگر بعد از تاريك شدن هوا به خانه مي آييد، چراغ ايوان را روشن بگذاريد.

آب و هوا: پياده روها، جاده ها و پله ها را عاري از يخ و برف نگه داريد. براي شفاف ماندن آنها از نمك استفاده كنيد.

تناسب اندام

 ورزش هاي تحمل وزن مانند پياده روي به حفظ سلامت و استحكام استخوان ها كمك مي كند. ورزش هايي كه عضلات را مي سازند يا حفظ مي كنند نيز مي توانند تعادل را بهبود بخشند.

درست غذا خوردن

 براي تقويت استخوان ها، مراقب رژيم غذايي خود باشيد. مطمئن شويد كه روزانه 1200 تا 1500 ميلي گرم كلسيم دريافت مي كنيد. همچنين 800 تا 1000 واحد بين المللي (IU) ويتامين D دريافت كنيد. برخي از غذاها منابع خوبي از اين مواد مغذي هستند:

 بادام ها.

حبوباتي مانند نخود، لوبيا سياه و توفو.

لبنيات مانند شير و ماست.

تخم مرغ

سبزيجاتي مانند كلم بروكلي، اسفناج و كلم پيچ.

غلات كامل مانند برنج قهوه اي، جو دوسر و چاودار.

چه مدت طول مي كشد تا يك شكستگي خوب شود؟

زمان بهبودي استخوان شكسته از فردي به فرد ديگر متفاوت است و به شدت آسيب بستگي دارد. به عنوان مثال، شكستگي پاي بيشتر از شكستگي دست يا مچ شكسته طول مي كشد. همچنين، با افزايش سن، ديرتر بهبود پيدا مي كنيد. به طور متوسط، ارائه دهندگان مراقبت هاي بهداشتي مي گويند كه بهبودي پس از شكستگي استخوان شش تا هشت هفته طول مي كشد.

آيا شكستگي استخوان عوارضي دارد؟

مانند بسياري از آسيب ها، شكستگي استخوان مي تواند منجر به عوارض شود. اين موارد مي تواند شامل موارد زير باشد:

 لخته شدن خون: انسداد يك رگ خوني كه مي تواند آزاد شود و در بدن حركت كند.

عوارض گچ گيري: مي تواند شامل زخم فشاري (زخم) و سفتي مفاصل باشد.

سندرم كمپارتمان: خونريزي يا تورم در عضلات اطراف شكستگي.

همارتروز: خونريزي در مفصل كه باعث تورم آن مي شود.

زندگي با

چه زماني فردي بايد براي شكستگي استخوان به پزشك مراجعه كند؟

اگر مشكوك به شكستگي استخوان هستيد، فوراً به پزشك مراجعه كنيد. اگر نمي توانيد به تنهايي به مراقبت هاي فوري يا اورژانس برويد، براي كمك با 115 تماس بگيريد.

 اگر به نظر مي رسد كه شكستگي درمان شده شما در حال بهبود نيست، به پزشك خود مراجعه كنيد. همچنين اگر ناحيه اطراف شكستگي متورم، قرمز شد يا درد كرد، به پزشك مراجعه كنيد. اين نشانه‌ها مي‌تواند به اين معنا باشد كه بهبودي با مشكل مواجه شده است.

 حتي اگر استخوان ها قوي هستند، مي توانند بشكنند. شكستگي استخوان دردناك است و بايد فوراً براي آن كمك بگيريد. در بيشتر موارد، براي بازگشت به فعاليت عادي به درمان نياز خواهيد داشت. اگر در مورد پوكي استخوان نگران هستيد با ارائه دهنده مراقبت هاي بهداشتي خود صحبت كنيد.